توسعه پایدار و مسئولیت برنامه ریزان شهری در قرن 21

کد خبر 12521 - 1392 12 | تاریخ: 1020 روز پیش-1392/12/03 | ساعت: 10:36
specialist photo

پوریا فریدیان

تعداد نظرات : 0

نویسنده : دکتر کرامت اله زیاری

نظریه توسعه پایدار، در دهه پایانی قرن بیستم، در پی شکست مکاتب مختلف برنامه‏ریزی از جمله مدرنیسم و پسامدرنیسم، در عدم توانایی به شرایط مطلوب زندگی و آثار مخرب بر محیط زیست جهانی، ملی، منطقه‏ای و محلی پا به عرصه وجود گذاشت. بی‏شک برای نیل به مبانی پایه‏ای این نظریه نقش استراتژیک دولتها در برنامه‏ریزیها و سیاست صحیح کاربری اراضی ضروری است.

برنامه‏ریزی شهری قرن بیستم در حالی پایان می‏یابد که نه تنها این برنامه‏ریزی مثبت ارزیابی نمی‏گردد، بلکه چهره‏ای نازیبا در برابر محیط زیست شهری عرضه نموده و با فرهنگ فن‏گرایی ساختارهای زیستی و اجتماعی را نشانه رفته است، که پیامدی جز ناپایداری و عدم تعادل در زیرساخت‏های طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، کالبدی نداشته است. این مقاله ضمن پرداختن به چارچوب اصولی توسعه پایدار وتوسعه پایدار شهری، با عبرت‏گیری از گذشته و درخواست تجدید نظر در مبانی نظری برنامه‏ریزان حرفه‏ای، منشوری واحد برای برنامه‏ریزان شهری در قرن بیست و یکم ارائه خواهد داد و نوعی شهرهای فشرده و یا دهکده‏های شهری را پیشنهاد می‏نماید.

برای دانلود اینجا  کلیک کنبد

 


منبع : مای سیویل

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 3 + 6 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط شهرنشینی