معرفی فیلم‌های نامزد اسکار ۲۰۱۴ : او

کد خبر 13233 - 1392 12 | تاریخ: 1388 روز پیش-1392/12/08 | ساعت: 21:31

نام فیلم
او (HER)
عوامل اصلی و سابقه آن‌ها در اسکار
کارگردان: اسپایک جونز (پیش از این فقط یک بار برای کارگردانی فیلم جان مالکویچ بودن نامزد اسکار شده بود و امسال در سه رشته بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی و بهترین ترانه نامزد شده است)
تهیه‌کنندگان: مگان الیسون (امسال علاوه بر این فیلم، برای فیلم کلاهبرداری آمریکایی هم نامزد اسکار است)
اسپایک جونز
وینسنت لندی (اولین نامزدی اسکارش را تجربه می‌کند)
فیلمنامه‌نویس: اسپایک جونز (شانس اصلی کسب جایزه بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی است)
بازیگران: خواکین فونیکس (بازی درخشان او مورد بی‌اعتنایی داوران اسکار قرار گرفت و برای بازی در این فیلم نتوانست چهارمین نامزدی اسکارش را کسب کند)
اسکارلت جوهانسن (تنها از صدای او در این فیلم استفاده شد. اما در همین شرایط کاری کرد کارستان. تا جایی که دو سه جایزه بازیگری را برای استفاده از صدایش دریافت کرد)
ایمی آدامز (برای دیگر فیلمی که در سال گذشته بازی کرد (کلاهبرداری آمریکایی) نامزد جایزه اسکار شده است)
فیلمبردار: هویت فن هویتما (نتوانست نامزد اسکار شود)
موسیقی متن: گروه راک ARCADE FIRE (ساخت موسیقی متن این فیلم برای نامزدی اسکار این گروه کافی نبود)
تدوین: جف پوچانان (نتوانست نامزد اسکار شود)
اریک زامبرانن (یار قدیمی اسپایک جونز، این بار هم نتوانست نامزدی اسکار را به دست بیاورد)
ژانر: درام/ عاشقانه/ علمی - تخیلی

her_2_-_caffecinema

بودجه: 23 میلیون دلار
فروش آمریکا (تا 19 فوریه 2014): 23 میلیون و 986 هزار دلار
مجموع فروش جهانی: 28 میلیون و 79 هزار و 141 دلار
امتیاز در متاکریتیک: 90 بر اساس 46 رأی
امتیاز در آی ام دی بی: 8.3 بر اساس 72 هزار و 279 رأی (رتبه 128 فهرست 250 فیلم برتر سینما به انتخاب کاربران این سایت)
امتیاز در راتن تومیتوز: 94
جوایز مهم
نامزد 5 جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی، برنده جایزه گلدن‌گلوب بهترین فیلمنامه و نامزد دو جایزه گلدن گلوب دیگر (بهترین فیلم کمدی – موزیکال و بهترین بازیگر مرد فیلم‌های کمدی – موزیکال)، یکی از ده فیلم برتر سال به انتخاب AFI، برنده جوایز بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی و بهترین موسیقی متن از انجمن منتقدان فیلم شیکاگو، برنده جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردان از انجمن ملی نقد، برنده جایزه بهترین بازیگر زن (اسکارلت جوهانسن) از جشنواره فیلم رم، برنده جایزه بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی از انجمن فیلمنامه‌نویسان آمریکا

her_4_-_caffecinema

نظر منتقدان
رنه رودریگوئز (میامی هرالد) (امتیاز: 100): «او» فیلمی در این باره است که دیوانگی گاهی می‌تواند شگفت‌انگیز باشد.
پیتر برادشاو (گاردین) (امتیاز: 60): فیلم بسیار تر و تازه جلوه می‌کند، اما پایان سانتیمانتال آن بسیار کهنه است.

نظر عوامل فیلم
اسپایک جونز: فکر نمی‌کنم این فیلمی درباره تکنولوژی باشد. بله، همه این ایده‌های بزرگ وجود دارند. ولی هر وقت ایده‌ها بیشتر به سمت صمیمیت حرکت کنند... ما به سمت روابط حرکت خواهیم کرد.
(به نقل از http://online.wsj.com)
نظر مخاطبان
Lamontraymond (کاربر سایت متاکریتیک) (امتیاز: 9): در دورانی که کمترین ریسک‌پذیری در سینما و تلویزیون به چشم می‌خورد، «او» به شکل شگفت‌انگیزی اورژینال و غذایی برای ذهن آدم است. در مورد هر صحنه به این فکر می‌کردم که داستان می‌تواند به چهار یا پنج شکل متفاوت پیش برود.
Gaotzeng (کاربر سایت متاکریتیک) ‌(امتیاز: 0): صادقانه بگویم این فیلم احمقانه‌ترین فیلمی است که تاکنون در کل زندگی‌ام دیده‌ام... باشد، در ابتدا به نظر شیرین می‌رسد، چیزی در این ما یه‌ها که: «اوه! واو! جدی؟ او واقعاً این دختر/بچه/کامپیوتر را دوست دارد؟» ولی در اواخر فیلم، به این می‌رسیم که: «لعنتی، داری جدی میگی؟ یه زندگی درست کن، اون یه کامپیوتر ناقصه!!!» احمقانه‌ترین فیلمی که دیده‌ام!!!

her_3_-_caffecinema

نظر نویسندگان کافه‌سینما درباره فیلم
ارغوان اشتری (****):ایده ایی ناب . یک اجرای خوب از اسپایک جونز. در آینده ای نزدیک بیش از گذشته تنهایی آدم ها را کامپیوترهای هوشمند و گجت ها پرخواهند کرد، به ویژه وقتی که از ارتباط با آدمها سرخورده می شوی. « او» بازیی درخشان و سختی از یوآکین فینیکس را در چنته دارد که بازیگر مقابلش صدای زنی (با صداپیشگی اسکارلت ژوهانسن) است!

آرش خیروی (1/2**): نزديك به يك فيلم چهار ستاره و درجه يك كه نمي‌تواند حس عجيب و خوبش را به خوبي هدايت كند. تنهايي و بي‌كسي در دنياي مدرن را با نمايش خوب «خوآكين فونيكس» باور مي‌كنيم و احساساتمان خوب برانگيخته مي‌شود. كاش فيلمنامه كمي محكم‌تر بود.
محسن شرف‌الدین (***):اولین سوالی که پس از دیدن این فیلم اسپایک جونز در ذهن می آید این است که آیا داستان ها و روایت ها در سینما پایانی هم دارند؟ این فیلم را مخصوصا به دوستانی پیشنهاد می دهم که به قول خودشان فاتحه سینما را خوانده اند.
هرچند شخصا ارتباط چندان صمیمی با فیلم برقرار نکردم ولی مطمئنا «او» با سبک و سیاق روایتی و داستان بکر و شخصیت جذابی که دارد، قابلیت این را خواهد داشت که به یک فیلم کالت برای جماعتی از دوستداران سینما تبدیل شود.

امیر عباس صباغ (****):یک عاشقانه آرام و پیچیده که به نظرم تصویری هولناک از مفهومی به نام عشق را به تصویر می کشد. عشق مردی تنها به سیستم عاملی که با کسب تجربه، ارتقا می یابد موضوع تکان دهنده ای ست که فارغ از بحث های عمومی که در حال حاضر درباره فیلم مطرح است (آیا در آینده ممکن است ربات های نقش معشوقه انسان ها را نیز بگیرند؟ و ...) مهمترین چالش فیلم طرح این پرسش است که آیا اصلا در یک رابطه عاشقانه، ایده آلی وجود دارد؟ سیستم عامل سامانتا هرقدر بیشتر با تئودور (با بازی درخشان خواکین فونیکس) سخن می گوید بهتر به او سرویس می دهد اما باز هم در نهایت چنین رابطه ای به سرانجام نرسیده و تئودور مجبور به پذیرش واقعیت و بازگشت از دنیای فانتزی خود می شود. سامانتا (تصویر ایده آل زن در نگاه مرد) بعد از مدتی به بهانه اینکه همه سیستم هامل ها باید یه روزی بروند، مجبور به ترک تئودور شده (هرچند ساده انگارانه ست که مساله را در همین حد بپذیریم و از اشاره ظریف جونز به مرگ هر ارتباط رویایی و ایده آل با گذشت زمان، غافل شویم) و تئودور سراغ امی (امی آدامز) می رود که علی رغم اینکه زنِ ایده آلی نیست اما شکست در ارتبط قبلی به او آموخته که ما مدت کوتاهی زنده ایم و باید از این زمان لذت ببریم و این نگاه، همه آن چیزی ست که تئودور می خواهد. همان نگاهی که واقعیت را بالاتر از هر ایده آل و آرمانی قرار می دهد

سید آریا قریشی (***): یکی از معدود فیلم‌هایی است که در عین نمایش آینده، نه تنها قرار نیست دیدگاهی ضد تکنولوژی داشته باشد، بلکه نشان می‌دهد که زندگی بشر در برخی از زمینه‌ها چقدر هم پیشرفت کرده است. ایده جالب و مسحورکننده فیلم، برای اسپایک جونز تنها بهانه‌ای است تا یکی از معضلات همیشگی و بسیار مهم بشر را به تصویر بکشد. پایان فیلم در مقایسه با پیچیدگی احساسی باقی دقایق، کمی سطحی به نظر می‌رسد. با این وجود اسپایک جونز که بارها ثابت کرده که ایده‌پرداز خلاقی است، آن‌قدر باتجربه است که مقهور ایده خود نشود و شرایط را برای روایت داستانی جذاب مهیا کند.
آریان گلصورت (1/2***) : روایتی منحصر به فرد و تاثیر گذار از تنهایی انسان. فیلمی که ثابت می‌کند تنهایی، فارغ از بحث زمان و جغرافیا، یکی از مهم‌ترین مسائل پیش‌روی بشر است. جونز موفق شده در به تصویر درآوردن جهان فوتوریستی فیلم‌اش، بسیار خلاقانه و به دور از کلیشه‌های رایج سینمای آمریکا عمل کند. از طرفی نگاه فیلم به نقش تکنولوژی در زندگی انسان، کاملا به دور از قضاوت و بسیار هوشمندانه است. سکانس پایانی نیز، سطح فیلم را یک پله بالاتر می‌برد. کارگردان تا لحظه آخر، ایمان‌اش را به انسان‌ها از دست نمی‌دهد.
علی ملاصالحی (1/2***): او یکی از مهمترین فیلمهایی است که درباره رابطه بشری ساخته شده. فیلم شاید یک از اصلی ترین نمونه ها برای نمایش بی حد و مرز بودن دنیای امروزمان باشد. بر خلاف ظاهر اولیه اش که به نظر می رسد فیلمی درباره وابستگی بیش از حد به تکنولوژی است، فیلم سوالات عمیقی را درباره اینکه خود رابطه چیست بیان می کند. اثری که خط کشی های بی شمار ذهنی ما درباره زن و مرد و عشق را به چالش می کشد. یکی از دلپذیر ترین خواکین فونیکسهایی که به خاطر داریم در کنار سبک بصری مدرن فیلم که ما را به یاد آثار مدرسه باهاوس می اندازد و رنگهای قوی قرمز، او را به یکی از مهمترین فیلمهای سال بدل کرده.

مدیسا مهراب‌پور(1/2***): یک فیلم درست و درمان که موفق می شود مانیفست خود را صادر کند،حرف اش را سر راست با مخاطب در میان بگذارد و در عین حال اسیر ادا و اطوار های روشنفکر مابانه و شعار دادن و نصیحت کردن نشود. نیمه ی اول فیلم بسیار درخشان است اما نیمه ی دوم آن چنین کششی را ندارد، هرچند که فیلم تا آخر سرپا می ماند و موفق می شود گلیم اش را از آب بیرون بکشد، واما نیمه ی دوم اش آتش شیفتگی ای را که حدودا نود دقیقه ی ابتدایی در شما به وجود آورده، می خواباند. از نظر فنی هم "او" فیلم بی نقصی ست و یکی از بهترین نمونه های این سالهای هالیوو در استفاده از المان های بصری جهت ایجاد پیوند میان فرم و محتوا. "او" دنیای تازه ای را به تماشاگر معرفی میکند. دنیایی همانقدر شگفت انگیز و بدیع که وحشتناک و هراس آور...


منبع : caffecinema

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 9 + 5 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط فرهنگ و هنر