همسفر

کد خبر 13267 - 1392 12 | تاریخ: 1384 روز پیش-1392/12/09 | ساعت: 11:07

در این راه طولانی که ما بی خبریم و چون باد می گذرد،
بگذار خرده اختلاف هایمان، با هم باقی بماند
مخواه که یکی شویم، مطلقا یکی.
مخواه که هر چه تو دوست داری، من همان را، به همان شدت، دوست داشته باشم.
و هر چه من دوست دارم، به همان گونه، مورد دوست داشتن تو نیز باشد.
مخواه که هر دو، یک آواز را بپسندیم.یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوه نگاه کردن را.
هم سفر بودن و هم هدف بودن، ابدا به معنی شبیه بودن و شبیه شدن نیست.
و شبیه شدن، دال بر کمال نیست. بلکه دلیل توقف است.
عزیز من !
دو نفر که عاشق اند، و عشق آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است؛
واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون، حجاب برفی قله ی علم کوه، رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند.
اگر چنین حالتی پیش بیاید، باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق.
و یکی کافیست.
عشق، از خودخواهی ها و خود پرستی ها گذشتن است.
اما، این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف می زنم، که ارزش آن در "حضور" است،
نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
عزیز من !
بیا متفاوت باشیم…

 

شادی از خلال خودمحوری و خودخواهی بیرون نمی آید،
بلکه ریشه های شادی عبارت اند از مهربانی و بهره بردن از یک قلب مهربان…
"بودا"


منبع : لبخند زندگی

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 3 + 5 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط فرهنگ و هنر