مدیریت دلبستگی،هیجان وشرم باشفقت خود

کد خبر 13818 - 1392 12 | تاریخ: 1004 روز پیش-1392/12/14 | ساعت: 09:48

شفقت خود و دلبستگی
گیلبرت (۲۰۰۵) معتقد است شفقت خود تا حد زیادی از سیستم دلبستگی فرد ناشی می شود، به این شکل که افرادی که در محیط های ایمن رشد کرده اند واز روابط حمایت گرایانه مراقبین شان برخوردارند در برقراری ارتباط با خود به شیوه ای شفقت گرایانه و مراقبت کننده، توانمند می شوند در مقابل کسانی که در محیط های نا ایمن، پراسترس یا تهدید کننده رشد کرده اند و در معرض پرخاشگری و انتقاد مداوم از سوی مراقبین شان بوده اند به رفتارهای خود انتقاد گرایانه بیشتر گرایش دارند (گیلبرت و پروکتور۲۰۰۶).
نف و مک کی (۲۰۱۰) مشاهده کردند که روابط مادری انتقاد گرایانه و روابط خانوادگی پر استرس با شفقت خود در جوانان رابطه منفی دارند

شفقت خود و تنظیم هیجانی
ساختار شفقت خود با مهارت های تنظیم هیجانی و مهارت های مقابله ای مطابقت دارد. نظم دهی هیجانی به فرآیندی اشاره دارد که در آن فرد به هیجاناتشان توجه کرده و شدت و مدت برانگیختگی هیجاناتش را مدیریت می کند و ماهیت و معنای حالت های احساسی خود را با توجه به شرایط استرس زا و پریشانی پیش آمده تنظیم می کند.(تامپسون ۱۹۹۴).
به طور سنتی، مهارت های مقابله ایی متمرکز بر هیجانات به صورت اجتناب هیجانی در نظر گرفته می شود. بنابراین واکنش هیجانی به مشکلات به شکل مکانیزم های دفاعی به کار می روند که به جای رویارویی مستقیم با مشکلات توجه فرد را از آن هامنحرف می کند(لازاروس، ۱۹۹۳).
در سال های اخیر روانشناسان تشخیص داده اند که مهارت های مقابله ای متمرکز بر هیجان می تواند شکل های موثر و کارآمد هم داشته باشد. استنتون و همکاران (۲۰۰۰) نشان دادند که راهبرد ها ی مقابله ایی با رویکرد هیجانی ، که در آن فرد به طور جدی تلاش می کند تا نسبت به هیجاناتش آگاه باقی بماند، با آن مواجه شود و آن را درک کند با سازگاری مثبت روان شناختی ارتباط دارد.
شفقت خود به شکل های گوناگونی می تواند به عنوان راهبرد مقابله ای با رویکرد هیجانی در نظر گرفته شود. شفقت خود نیازمند آگاهی بهوشیار هیجانات فرد است بنابراین از احساسات دردناک و مضطرب کننده اجتناب نمی شود، در عوض فرد رویکردی مهربان همراه با فهم ودرک حس مشترک بودن را اتخاذ می کند. بنابراین هیجانات منفی تبدیل به حالت های احساسی مثبت شده و اجازه می دهد فرد موقعیت فوری را به وضوح درک کرده و واکنش های لازم برای تغییر خود یا تغییر محیط را به شکلی مؤثر و مناسب اتخاذ کند

شفقت خود و درمان شرم و خود انتقادگری بالا
اخیرا شرم به عنوان یکی از مؤلفه های اساسی در طیفی از مشکلات سلامت روان و آمادگی برای پرخاشگری شناخته شده است (گیلبرت، ۲۰۰۳؛ تانگنی و دیرینگ، ۲۰۰۲). خود انتقادگری به صورت معناداری با آمادگی شرم (گیلبرت ومایلز، ۲۰۰۰) مرتبط است و هردو می توانند فراتشخیصی برای بسیاری از بیماری ها، افزایش آمادگی برای ایجاد نشانه های روانی و بالابرنده میزان عود بیماری در افراد باشند(گیلبرت و آیرونز، ۲۰۰۵)
“آموزش ذهن شفقت گر ” نام مداخله ای است که گیلبرت (۲۰۰۵) برای درمان افراد با شرم و خود انتقادگری بالا، افراد با مشکلات مزمن و افرادی که پذیرش خود کمی دارند مطرح کرده است. در این روش درمانی به جای تمرکز بر تغییر خود ارزیابی افراد، مانند آنچه که در درمان های شناختی- رفتاری اتفاق می افتد، شفقت خود رابطه افراد را با خود ارزیابی شان تغییر می دهد. افزایش میزان شفقت خود با کاهش تجارب خود انتقادگری، افسردگی، نشخوار فکری، فرونشانی افکار و اضطراب مرتبط است.
مطالعات نشان داده است که در موقعیت های بالینی برای افرادی که ارزش خود پایینی دارند افزایش شفقت خود بیشتر از ارزش خود مفید خواهد بود. اگر افراد بیاموزند که نسبت به خودشان احساس بهتری داشته باشند اما هم زمان نیز خودشان را به خاطر شکست ها یا اشتباهاتشان شماتت کنند، نمی توانند به صورت غیر تدافعی با مشکلاتشان روبرو شوند. همچنین افزایش شفقت خود در این افراد راحت تر از افزایش ارزش خود است ( سوان، ۱۹۹۷ به نقل از لیری و همکاران، ۲۰۰۷)...


منبع : روان نیوز

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 17 + 9 چند است؟

ADVERTISING