لطفا به خودتان احترام بگذارید

کد خبر 13819 - 1392 12 | تاریخ: 1009 روز پیش-1392/12/14 | ساعت: 09:51


شفقت خود، سه مؤلفه مهربانی با خود در مقابل قضاوت در مورد خود، احساس مشترکات انسانی در مقابل انزوا و بهوشیاری در مقابل فزون همانند سازی را شامل می شود که در زیر به توصیف آن ها خواهم پرداخت.
مهربانی با خود به این موضوع اشاره می کند که افراد در برابر شکست هایی که خود منشأ آن ها هستند و نقص ها وضعف های خود به جای انتقادات و قضاوت های سختگیرانه نسبت به خود، خود را درک کرده و با ملاطف با خود رفتار کنند.
احساس مشترکات انسانی به این موضوع اشاره می کند که فرد به هنگام مواجه با ضعف ها وکاستی های خود به این باور معتقد باشد که سایر انسان ها نیز ضعف ها ونقص هایی دارند و ممکن است در نتیجه همین کاستی ها، مشکلات و پیامد های نا مطلوبی برایشان رخ دهد. باید گفت در محیط های امروزی که ارضاء نیازهای روانی منوط به انجام خواسته ها و انتظارات بیرونی است، افراد به تدریج این انتظارات بیرونی را درون فکنی می کنند و در این هنگام شکست ها در تحقق این ارزش های درون فکنی شده نه تنها با احساس بی ارزشی نسبت به خود، بلکه به علت خود در آمیختگی، فرد خود را تنها و منزوی در این پیامدهای منفی می بیند( نظریه وابستگی های ارزش خود، کراکر، لاتنن و همکاران، ۲۰۰۳).
بهوشیاری به آگاه بودن از ضعف ها و کاستی های خود بدون نشخوار فکری و غرق شدن در آن ها اشاره می کند(رایان و براون، ۲۰۰۳) در واقع فرد نه نقاط ضعف خود را نادیده بگیرد و نه خود درگیر شود. از طرف دیگر، در حالت بهوشیاری، تمرکز زیاد بر ضعف ها و نشخوار فکری درباره آن ها ( فزون همانند سازی) که معمولا به هنگام مواجه با کاستی ها و شکست در حیطه های ارزش خود در افراد دیده می شود، وجود ندارد.
همچنان که در مطالب فوق دیده شد، می توان شباهت بسیاری را بین افرادی که رفتارها واعمالشان را بر اساس دلایل غیر خود مختار (بیرونی و درون فکنی شده) انجام می دهند واز این رو ، به هنگام شکست در رفتارها و انتظارات بیرونی، ارزش و احساس احترام نسبت به خود را از دست می دهند، با افرادی که شفقت خود پایینی دارند و در مواجه با ضعف ها وکاستی های خود به انتقاد، نشخوار فکری درباره ضعف های خود و نامهربانی نسبت به خود می پردازند، دید و در واقع براساس مطالعات بیان شده می توان این احتمال را مطرح کرد که هرچقدر افراد رفتارهایشان به دلایل خود مختارتری صورت می گیرد و به طبع، حرمت خودشان وابسته و منوط به انجام رفتارهایی کنترل کننده نیست، به هنگام رخ دادن پیامد های منفی یا در برخورد با نقایص خود با شفقت بیشتری نسبت به خود رفتار خواهند کرد. مطالعات صورت گرفته نیز ارتباط مثبتی را میان شفقت خود و ارضاء نیازهای بنیادین روانشناختی نشان داده اند.
سایر مطالعات صورت گرفته در زمینه شفقت خود نیز نشان داده اند که نمرات بالا در مقیاس شفقت خود، با اضطراب وافسردگی کمتر، گرایش کمتر به نادیده گرفتن یا برعکس نشخوار کردن افکار ، هوش هیجانی بالاتر، رضایت از زندگی بیشتر، شادکامی، خوش بینی و کنجکاوی بیشتر، خرد، خلق مثبت و صفات شخصیتی پذیرش، برون گرایی و وجدان گرایی، اضطراب کمتر به هنگام مواجه با تهدیدات علیه “خود” آسیب رسانی به خود، احساس حقارت واحساس شرم کمتر همراه است.
شفقت خود به طور هم زمان نیازمند این است که افراد از احساسات دردناک خود اجتناب نکرده و آنها را سرکوب نکنند، بنابراین می توانند در گام اول تجربه ی خودشان را بشناسند و نسبت به آن احساس شفقت داشته باشند. سپس یک نگرش مشفقانه به خود داشته باشند که نیازمند اتخاذ یک چشم انداز روانی متعادل به نام بهوشیاری است. بهوشیاری یک حالت متعادل آگاهی است که از دو سر طیف همانند سازی فزاینده و گسستگی از تجربه اجتناب می کند و مستلزم مشاهده ی کامل و پذیرش پدیده های هیجانی و روانی است که برانگیخته می شوند. زمانیکه افراد نسبت به افکار دردناک خود بهوش نیستند، تجاربشان را همانطور که هستند نمی پذیرند واین عدم پذیرش می تواند خود را به صورت ممانعت از آوردن این افکار به هشیاری نشان دهد.


منبع : روان نیوز

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 15 + 4 چند است؟

ADVERTISING