بدبینی جوانی عامل بیماریهای میانسالی است

کد خبر 16831 - 1393 01 | تاریخ: 980 روز پیش-1393/01/11 | ساعت: 19:55

حجم فزاینده­ای از شواهد تجربی نشان داده­اند که سبک تبیین خوش­بینانه بر سلامت روانی و جسمانی اثرات مثبت متعددی دارد. مرور پژوهش های مربوط به این مفهوم، ارتباط نزدیک این سازه را با مفهوم خوش­بینی سرشتی تأیید می­کند.

 

 

تأثیرات جسمانی

پژوهش­ها نشان داده­اند که افراد دارای سبک تبیین خوش­بینانه کمتر بیمار شده و از سلامت جسمانی بهتری برخوردارند. نتایج یک پژوهش طولی 35ساله، که آزمودنی­های آن را 99 نفر از فارغ­التحصیلان دانشگاه هاروارد تشکیل می­دادند نشان داد افرادی که سبک تبیین بدبینانه داشتند در سن 45 تا 60 سالگی از مشکلات جسمانی بیشتری رنج می­بردند. یعنی سبک تبیین بدبینانه در جوانی یک عامل خطرزا برای ابتلا به بیماری­های جسمانی در سنین میانسالی و پیری به شمار می­رود (پترسون، سلیگمن و وایلنت[1]، 1988). در یک پژوهش سلیگمن و همکارانش به بررسی رابطة خوش­بینی تبیینی و عملکرد دستگاه ایمنی پرداختند. نتایج این پژوهش نشان داد که سبک تبیین بدبینانه باعملکرد ضعیف دستگاه ایمنی در بزرگسالان سالمند ارتباط دارد. میان سبک تبیین بدبینانه و تعداد کم لنفوسیت­های T4و T8 رابطة معناداری وجود داشت. در مقابل میزان
لنفوسیت­های نوع T افراد خوش­بین در حد بهنجار یا بالاتر بود (سلیگمن، کامن_ سیگل[2]، رودین[3] و دوایر[4]، 19991). نتایج پژوهش دیگری بر روی بیمارانی قلبی، که تحت درمان به وسیلة یک برنامة توان بخشی قلبی بودند نشان داد بیمارانی که دارای سبک تبیین بدبینانه بودند، در پایان دورة درمان میزان بهبود خود را کمتر از بیماران خوش­بین گزارش کردند، شایان ذکر است که معاینات پزشکی نیز این ادعا را تأیید می­کرد (بنت[5] و الیوت[6]، 2005).

تأثیرات روان شناختی

نتایج تحقیقات گوناگون نشان داده است که سبک تبیین بر عملکرد افراد تأثیر به سزایی دارد. در یک پژوهش که بر روی 63 زن و مرد ورزشکار (عضو تیم شنای دانشگاه کالیفرنیا) انجام گرفت، مشاهده شد، افراد دارای سبک تبیین خوش­بینانه هنگامی که در اولین مسابقة خود شکست
می­خوردند، نگرش مثبت خود را نسبت به آینده حفظ کرده، بیشتر تلاش می­کردند و بنابراین در مسابقة بعدی نتایج بهتری کسب می­کردند. اما هنگامی که افراد دارای سبک تبیین بدبینانه در مسابقة اول شکست می­خوردند، ناامید شده، دست از تلاش می­کشیدند و بنابراین در مسابقة بعدی نیز نتیجة مطلوبی کسب نمی­کردند (سلیگمن، نولن- هوئکسما[7]، تورنتون[8] و تورنتون، 1990). در پژوهش دیگری مشاهده شد بسکتبالیست­هایی که دارای سبک تبیین بدبینانه بودند، اگر در مسابقة اول شکست می­خوردند، در مسابقة بعدی انتظار موفقیت را نداشتند، دچار اضطراب زیادی شده و عملکردشان تضعیف می­شد. در مقابل بازیکنان خوش­بین در مسابقة بعدی اضطراب کمتری داشته، اعتماد به نفسشان کاهش نمی­یافت و عملکرد مطلوب خود را حفظ
می­کردند (کروم[9]، سارازین[10]، پترسون و فاموسه[11]، 2003). نتایج یک پژوهش که بر روی دانشجویان کالج انجام شد نشان داد زمانی که به دانشجویان بدبین گفته شد در یک امتحان میان ترم نمرة کمی گرفته­اند، آنها دچار افسردگی شده و عملکردشان در آزمون بعدی نیز مطلوب نبود. اما دانشجویان خوش­بین که نمرة بد خود را به عوامل بیرونی، موقت و گذرا نسبت می­دادند، دچار افسردگی نشده و در امتحان بعدی عملکرد مطلوبی داشتند (متال اسکای[12]، آبرامسون[13]، سمل[14] و پترسون، 1982). نتایج پژوهش سلیگمن دربارة بازاریابان بیمة عمر نشان داد بازاریابان دارای سبک تبیین خوش­بینانه بسیار کمتر از بازاریابان دارای سبک تبیین بدبینانه کار خود را رها می­کردند. همچنین آنها در سال اول فعالیت خود 21% و در سال دوم 57% نسبت به همکاران بدبین خود بیشتر فروش کردند (سلیگمن، پترسون و وایلنت، 1992).

 


[1]- Vaillant

[2]- Kamen-Siegel

[3]- Rodin

[4]- Dwyer

[5]- Bennett

[6]- Elliot

[7]- Nolen-Hoeksema

[8]-Thornton

[9]- Krumm

[10]- Sarrazin

[11]- Famose

[12]- Metalsky

[13]- Abramson


منبع : وبلاگ شهرزاد قربانی

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 6 + 5 چند است؟

ADVERTISING