در مورد ورزش کردن بیشتر بدانید

کد خبر 230916 - 1394 01 | تاریخ: 979 روز پیش-1394/01/20 | ساعت: 11:14

 3neshaneh

اهميت و فوايد ورزش:

ورزش، حرکات هماهنگ عضلانى است که موجب سلامت و تقويت اعضاى بدن مى گردد. البته بايد در امر ورزش رعايت گروه سنّى، نوع فعّاليت افراد، تناسب نوع ورزش و کار، مقدار و هدف آن و دهها مؤلّفه ديگر را، مدّنظر گرفت.

در دنياى ماشينى امروز که تحرّک و فعّاليت کافى اندامهاى بدن کاهش يافته است؛ نياز به ورزش و نرمش، بيشتر احساس مى شود؛ تا عضلات به کار انداخته شوند و توانايى خود را در طول عمر حفظ کنند.

اما ورزش زمانى تأثيرات عميق در انسان خواهد داشت؛ که در آنِ واحد، تأثيرات روحى نيز ايجاد کند؛ به عبارتى، هم جسم را قوى کند و هم عقل را. در واقع، ورزش پيکار با سستى و پستى است و ورزشکار ورزيده، کسى است که صاحب قواى بدنى و سجاياى اخلاقى باشد.

حال پاره اى از اثرات ورزش بر جسم و روح را بيان خواهيم کرد تا با توجّه به اين فوايد، با انجام ورزش هاى مناسب، خود را از نظر جسمى و روحى قوى سازيم.

 

1ـ فوايد جسمى ورزش

سيستم هاى مختلف بدن، در اثر ورزش کارايى بهترى پيدا مى کنند و موجبات سلامتى و طول عمر را فراهم مى نمايند. اثر ورزش بر اين سيستم ها، به تفکيک عبارت است از:

الف) سيستم تنفّسى: در جريان ورزش، مصرف اکسيژن توسّط عضلات فعّال بيشتر شده و سرعت انتشار اکسيژن، از ريه به خون، افزايش مى يابد؛ تا بتواند اکسيژن بيشترى در اختيار عضلات بدن قرار دهد. در واقع، ورزش به ريه ها کمک مى کند؛ تا بهتر کار کنند و گنجايش ريه ها زيادتر شده و تنفس آسانتر صورت مى گيرد.

در اثر ورزش، تنفّس عميق تر، امّا تعداد آن کمتر مى شود.

ب) سيستم قلبى ـ عروقى: در طى ورزش، مقدار خونى که توسّط قلب به داخل رگهاى خونى تلمبه زده مى شود(برون ده قلبى)، افزايش مى يابد و به دليل گشاد شدن عروق عضلات؛ جريان خون عضله افزايش يافته و اکسيژن و موادّ غذايى بيشترى به آنها مى رسد.

افزايش جريان خون در سراسر عروق بدن، باعث مى شود ميزان چربيهاى چسبيده به رگها کم شود؛ لذا از سخت شدن رگها جلوگيرى کرده و فشار خون را کاهش مى دهد.

در اثر ورزش، رگهايى بين رگهاى اصلى قلب ايجاد مى شود و در نتيجه، خون دهى قلب بهتر و احتمال سکته قلبى کمتر مى شود.

ج) سيستم عصبى: ورزش جريان خون بافتهاى بدن را افزايش مى دهد؛ لذا پس از کارهاى فکرى خسته کننده؛ از قبيل: مطالعه زياد، حلّ مسائل رياضى يا مواقع عصبانيت؛ اقدام به ورزش، باعث آرامش سيستم عصبى مى شود.

بى خوابى، هيجان و استرس نيز که از ناراحتيهاى عصبى است، به وسيله ورزش مرتفع مى گردد و نيز خستگى اندک ناشى از تمرينهاى ورزشى؛ عامل خوبى جهت جلوگيرى از بيخوابى است.

د) سيستم غدد داخلى: فعّاليت غدد داخلى، بر اثر ورزش افزايش يافته و کارکرد آنها بهتر مى شود.

هـ) سيستم عضلانى: قدرت عضلانى، در جريان 6 تا 8 هفته اوّل ورزش، حدود 30% افزايش يافته و توده عضلات بزرگتر و قدرت آنها بيشتر مى شود و دردهاى عضلانى ناشى از کم تحرّکى بهبود مى يابد. در اثر ورزش، از پوکى استخوان جلوگيرى مى شود و عضلات و اندامها تقويت شده و تناسب اندام ايجاد مى شود.

و) متابوليسم (سوخت و ساز) بدن: در اثر ورزش و اکسيژن گيرى بهتر دستگاه تنفّس و خون رسانى بيشتر به اندام ها توسّط قلب، سوخت و ساز بدن افزايش يافته و بر اثر آن، چاقى برطرف مى شود. ورزش، کاهش وزن را تسريع مى کند و به حفظ وزن در اندازه معين کمک مى نمايد. قند و چربى خون توسط ورزش کاهش و انرژى بدن افزايش مى يابد.

وقتى انسان ورزش مى کند؛ بدن به فعّاليت بيشتر عادت کرده، ديرتر خسته شده و نيز ديرتر عرق مى کند؛ در نتيجه عضلات بدن و قلب، در اثر فعّاليت ناگهانى دچار صدمه نمى شوند.

ز) سيستم گوارش: ورزش، به هضم و جذب غذا و دفع سموم بدن کمک مى کند.

 

2ـ فوايد روانشناسى

الف) کسب خصال پسنديده: ورزش، روحيه شجاعت، اعتماد به نفس، فداکارى، گذشت، تعاون و همکارى، توجّه به حقوق ديگران، مبارزه با ظلم و ظالم، کمک به افراد ضعيف و ناتوان و حس مسؤوليت پذيرى را در انسان ايجاد و تقويت مى کند و اراده وى را قوى مى سازد.

ب) ايجاد آمادگى روحى، براى انجام وظايف فردى و اجتماعى: ورزش، کسالت و تنبلى را از انسان زدوده و به وى شادابى و نشاط مى بخشد و او را براى انجام وظايف خويش آماده مى کند. اغلب کسانى که ورزش نمى کنند، در خود احساس سستى، کسالت، بى حالى و بى حوصلگى دارند.

از طرفى، ورزش هيجان و افسردگى را در انسان کاهش مى دهد و يکى از راههاى مهمّ علاج و تسکين فشارهاى روانى است؛ که در نتيجه آن، آمادگى براى انجام کارهاى فردى و اجتماعى در انسان بيشتر مى شود.

ج) قانونمندى: ورزش، حسّ توجّه به قانون و اطاعت از آن را در افراد به وجود مى آورد.

وجود قوانين خاص در ورزشهاى مختلف و ملزم بودن ورزشکاران به رعايت آن؛ تمرينى براى احترام گذاردن به ديگر قوانين اجتماعى و رعايت آنهاست.

د) ارضاى غريزه قدرت طلبى: در انسان، غريزه قدرت طلبى، برترى جويى و مبارزه وجود دارد. ورزش، وسيله اشباع اين غريزه را از طريق صحيح فراهم مى کند.

 

بهترین زمان ورزش کردن:

هر فرد دارای چرخه زیستی متفاوتی است که بر عملکرد فیزیکی او اثر می‌گذارد. آیا شما با چرخه خود آشنا هستید؟

برای “عادات عجیب و غریب” انسانی، توضیحات علمی وجود دارند. عاداتی مانند بیرون پریدن از تخت هنگام طلوع خورشید و یا بیدار ماندن تا اولین ساعات بامداد و… وقتی به ورزش می‌رسیم، این عادات ممکن است اهمیت بیشتری پیدا کنند چون این رفتارها می‌توانند بر عملکرد ما تاثیر بگذارند. ساعت زیستی بدن یکی از عوامل تعیین‌کننده در تنظیم فعالیت هورمون‌های بدن، دمای بدن و ضربان قلب است. مجموعه این عوامل بر این که فرد در طول روز چقدر هوشیار و چقدر خواب آلود است تاثیر می‌گذارد.

دبیرکل فدراسیون بهداشت ورزشی اسپانیا نقل می‌کند که میان نور، فصل و شخصیت هر فرد رابطه وجود دارد. مطالعات متعددی انجام شده که نشان می‌دهد ورزش صبحگاهی بهتر از ورزش عصرگاهی است. اما در مقابل مطالعات بسیاری هم وجود دارند که عکس این قضیه را نشان می‌دهد.

قای بنفونته که پزشک است می‌گوید؛ از نظر فیزیولوژی و سوخت و ساز، مثلا برای کنترل وزن بدن، توصیه شده که زمان ورزش با وقت غذا فاصله داشته باشد.

او می‌افزاید که بهترین زمان از این لحاظ، اولین ساعات روز است. همچنین، ورزش صبحگاهی، عادت ورزش کردن را ماندگار می‌کند و دلیلش انجام آن پیش از شروع روز و قبل از هر کار دیگری است.

دانیل سانچز از پرو در این زمینه می‌گوید: “من شخصا ترجیح می‌دهم اول صبح ورزش کنم. وقتی به عنوان اولین کار ورزش می‌کنی، جایی برای بهانه تراشی وجود ندارد. مطالعات علمی نشان می‌دهند که فعالیت‌ ورزشی صبحگاهی از چند جنبه مفید و سودمند است.

از نظر بنفونته نیز این فعالیت‌ها و ترشح برخی هورمون‌ها مانند؛ اندروفین باعث می‌شود فرد حالش بهتر شود و حال و حوصله خوبی داشته باشد.

او می‌افزاید با فعالیت صبحگاهی، فرد روز را بهتر آغاز می‌کند، هم از لحاظ روحیه و بهداشت روانی هم از نظر سلامت جسمی مفید است. نکته منفی ورزش صبحگاهی پایین بودن دمای بدن در این وقت روز است که می‌تواند خطر آسیب ورزشی را به دنبال داشته باشد یا روی عملکرد ورزشی فرد تاثیر منفی بگذارد.

بالا رفتن دمای بدن و متعادل شدن آن یکی از فواید دیرتر ورزش کردن است. زمان دیرتر به معنای آن است که میزان هورمون‌ها و دمای بدن به بالاترین میزان در روز رسیده که این وضعیتی ایده‌آل برای ورزش کردن است.

نتایج تحقیقات دانشگاه شیکاگو نشان داده که دیرتر ورزش کردن، باعث استقامت بیشتر و عضله‌سازی بیشتر می‌شود. ساعات دیرتر ورزش همچنین خطر آسیب‌های ورزشی را کاهش می‌دهد.

بنفونته می‌گوید؛ افرادی هستند که به طور طبیعی زود بیدار می‌شوند و راحت هم می‌خوابند. در مقابل، کسانی هم برای بیدار شدن مشکل دارند و شب هم چندان راحت و زود خوابشان نمی‌برد و من هم از این دسته هستم و برای همین است که برای من ورزش کردن در صبح زود بسیار دشوار است.

همچنین برای بسیاری از مردم، ورزش کردن در شب، راهی برای آرامش پس از گذراندن روزی شلوغ و پرکار است.

او می‌افزاید؛ ورزش در ساعات دیرهنگام شب می‌تواند خطرناک باشد. به عبارت اصلا توصیه نمی‌شود، پس از ساعت ۹ یا ده شب، ورزش به خصوص ورزش‌های سنگین انجام شود. زیرا این فعالیت‌ها می‌توانند بر خواب فرد تاثیر گذارده و نیاز فرد به خواب را به تعویق بیندازند و این منجر به خستگی او در روز بعد خواهد شد.

ورزشکاران حرفه‌ای فعالیت‌های ورزشی خود را برای کاهش خطر در طول روز تقسیم می‌کنند.

اما نتایج تحقیقاتی که توسط دانشگاه بیرمنگام بریتانیا انجام شده است، نشان می‌دهد که برای ورزشکاران مختلف، زمان بهترین عملکرد تفاوت زیادی دارد. ساعت خواب در این تحقیقات مهم بوده و نشان می‌دهد که بسته به آن که هر ورزشکار چه ساعتی از خواب بیدار شده، عملکرد او در طول روز تغییر کرده است.

نکته مشترک در این تحقیقات این است که ورزش و فعالیت بدنی، فارغ از این که در چه زمانی از روز انجام شود، بهتر از ورزش نکردن است.


منبع : گردآوری از سه نشانه

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 8 + 10 چند است؟

ADVERTISING