عدم توانایی بانک مرکزی چین در حفظ ثبات اقتصادی!

کد خبر 359644 - 1394 10 | تاریخ: 479 روز پیش-1394/10/16 | ساعت: 09:16

ژو شیائوچین، رئیس بانک مرکزی چین

ژو شیائوچین، رئیس بانک مرکزی چین (Feng Li/Getty Images)

 

قبل از بحران مالی، بانک‌‏های مرکزی جهان چون آلن گرینسپن همانند یک ستاره جشن گرفتند. اما پس از تغییرات در سیستم بانک‌‏های غربی در سال ۲۰۰۸ و ورشکستی آن‌‏ها، بانکداران مرکزی –تقریبا همه بانکداران- نظرشان عوض شد و با دیدی پر از شک و تردید به آینده نگاه می‌‏کردند.

در همین حین بانک مرکزی چین در کنار رژیم مرکزی از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ اجتناب کرد و کشور را با رشدی حدود ۷ درصد نگه داشت.

اما با پیش آمدن مشکلات جدید اقتصادی چین، کشور با عواملی چون کاهش رشد اقتصادی، حباب بازار سهام و ناتوانی روبه رشد شرکت‌‏ها و دولت‌‏های محلی برای پرداخت بدهی‌‏ و انفجار بازار املاک و مستغلات روبرو شود و باعث شد که نگاه مردم برای حل مشکلات به بانک مرکزی دوخته شود.

بنابراین قبل از پایان سال، بانک خلق چین(PBOC) به سرمایه گذاران و شهروندان خود اطمینان داد که قادر به رسیدگی به مشکلات است.

به گزارش خبرگزاری شین هوا خبرگزاری دولتی چین، از این پس چین یک سیاست پولی معقولانه را همراه با انعطاف پذیری بیشتر حفظ خواهد کرد.

بانک مرکزی چین (PBOC) انعطاف پذیرتر خواهد بود و با استفاده از ترکیبی گسترده‌‏ای از ابزارهای مالی به حفظ نقدینگی متوسط در بازار و همچنین رشد معقول عرضه پول و منابع مالی کمک خواهد کرد. همچنین تصمیم دارد که نرخ بهره بانکی را آزاد کند و نرخ ارز را ثابت نگه دارد. همه این سیاست پولی انعطاف پذیر قرار است برای کمک به اصلاحات ساختاری سال‌‏های آینده همانند آزاد کردن جنبش بین‌‏المللی سرمایه‌‏داری استفاده شود.

حال این سوال پیش می‌‏آید که آیا اتخاذ سیاست جدید بانک مرکزی چین در این زمان معقولانه است؟ اگر نه پس اجازه دهید در مورد اینکه آیا بانک مرکزی ابزار لازم برای رسیدن به سه هدف فوق الذکر را دارد تمرکز کنیم:

  • نقدینگی را در بازار نگه دارد
  • نرخ ارز را ثابت نگه دارد
  • از اصلاحات ساختاری حمایت کند

بر اساس یک ضرب‌‏المثل به نام «سه گانگی غیر ممکن است» حتی بانکداران مرکزی چین هم نمی‌‏توانند کیک خود را بردارند و بخوردند. تاکنون تلاش شدید حزب کمونیست برای ایجاد ثبات این امر را ممکن کرده بود.

تا زمانی که سرمایه به خارج از کشور می‌‏رود، فشار بر نرخ ارز وجود دارد و اگر به حال خود رها شود، باعث سقوط آن می‌‏شود. بانک مرکزی می‌‏تواند این مشکل را با فروش ذخایر ارز خارجی اصلاح کند و برای بیش از یک سال به طور مصنوعی باعث افزایش قیمت یوان گردد.

با این حال این فرآیند هم منجربه کاهش ترازنامه بانک مرکزی و در نتیجه کاهش نقدینگی اقتصاد داخلی چین خواهد شد. اما PBOC نمی‌‏خواهد این مسئله به کاهش نقدینگی ختم شود به خصوص اگر رشد اقتصاد نیز کند شود. پس از آن نیازمند افزایش عرضه پول داخلی برای رفع این کمبود است که آن را با فروش ذخایر ارز خارجی ایجاد خواهد کرد.

چاپ یوان بیشتر در حالی که دلار در همان وضعیت باقی است به این معنی که قیمت یوان در برابر دلار آمریکا سقوط کند و این باعث ادامه سیکل معیوب خواهد ‌‏شد.

تاکنون چین تلاش می‌‏کرد تا با جلوگیری از خروج سرمایه با بسته نگه داشتن حساب و سرمایه این مسئله را کنترل کند اما حتی این موضوع هم واقعا کمک نکرده است.

بنابراین در آینده نزدیک، بانکداران مرکزی چین باید تصمیم بگیرید که آیا آن‌‏ها می‌‏خواهند کیک خودشان را داشته باشند و یا آن را بخوردند. اصلاحات ساختاری و حساب سرمایه آزاد، و نقدینگی در بازار داخلی و همچنین ثبات نرخ ارز همزمان امکان پذیر نیست.

بنابراین اگر چین واقعا اصلاحات و باز شدن حساب سرمایه را می‌‏خواهد، باید اجازه دهد که نرخ ارز ثابت شود و پس از آن سیاست‌‏های پولی داخلی را کنترل کند. در گذشته، چین نرخ ارز را به نفع صادر کنندگان ثابت نگه داشته است و همچنین ذخایر ارزی را هم انباشته است.

اما از آنجا که در حال حاضر ذخایر ارزی بیشتر از این جمع نمی‌‏شود و نرخ ارز درصورتی که کنترل نشود، سقوط می‌‏کند، تنها راه باقی مانده برای چین حرکت با کشورهای غربی به سوی شناور کردن نرخ ارز، کنترل بر سیاست‌‏های پولی داخلی و حساب سرمایه آزاد است.

تاکنون تلاش شدید حزب کمونیست برای ایجاد ثبات در بازار چین سیاست اصلی بوده است و شاید از این پس کمی انعطاف پذیری بیشتر در سیاست‌‏های پولیPBOC بتواند کمک کند.


منبع : اپک تایمز فارسی

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 7 + 4 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط اخبار