فیس بوک و ظریف؛ فضایی برای ارائه گزارش لحظه به لحظه سفر به نیویورک

کد خبر 8423 - 1392 07 | تاریخ: 1161 روز پیش-1392/07/08 | ساعت: 12:09

 یکشنبه 7 مهر 92 ؛ ساعت 13.30

دوستان سلام
ساعت 5 صبح یکشنبه به وقت نیویورک و 1 و نیم بعدازظهر به وقت ایران عزیز است. بنده و همراهانم از وزارت امورخارجه هنوز در نیویورک هستیم و مذاکرات دوجانبه با وزرای خارجه و مصاحبه ها و دیدارهای جانبی من تا روز پنجشنبه ادامه خواهد داشت و سپس به تهران باز خواهیم گشت.

صبح جمعه را از ساعت 5 و ربع با نوشتن گزارش قبلی برای شما شروع کردم و چون هنوز وقت نمازصبح نشده بود، قسمتی از گزارش را قبل از نماز و بقیه را بعد از نماز نوشتم. بعد هم نگاهی داشتم به برخی از پیام های شیرین شما که خستگی هرکار سخت و حرف ناسزایی را رفع می کند. 
با ریاست محترم جمهوری صبحانه خوردم و حدود ساعت 8 و نیم صبح برای فراهم کردن مقدمات جلسه وزرای امورخارجه عدم تعهد که به ریاست بنده برگزار می شد به مقر ملل متحد رفتم. 
ساعت 9 و ربع جلسه با سخنرانی رییس جمهور، دبیرکل ملل متحد و رییس مجمع عمومی آغاز شد و تا 1 و نیم بعدازظهر ادامه داشت و حدود 30 وزیر و نماینده عالیرتبه کشورهای عضو در مورد حاکمیت قانون در روابط بین الملل سخنرانی کردند. 
ریاست این گونه جلسات خسته کننده است، چون به عنوان رییس کار زیادی نباید انجام دهی؛ 4 ساعت و نیم باید آن بالا بنشینی و مؤدبانه گوش بدهی و از یک سخنران تشکر کنی و نوبت بعدی را اعلام کنی. البته وقتی جلسات بین المللی به تصمیم گیری می رسند آن وقت ریاست هم چالشی و هم شیرین می شود که بارها در گذشته های دور و نزدیک این تجربه را داشته ام. ولی فعلا این ریاست از نوع تشریفاتی اش بود که علاقه زیادی به آن ندارم ولی چاره ای هم نبود.

پس از بازگشت به هتل برای خداحافظی با دکتر روحانی و هیئت همراه ایشان متوجه شدم که آقای اباما می خواهد تلفن بزند. از آغاز هفته که مقامات آمریکایی درخواست ملاقات بین دو رییس جمهور را مطرح کرده بودند و به دلایل مختلف عملی نشده بود، کم و بیش تماس های غیررسمی بین دو هیئت ادامه داشت. در این میان ملاقات بنده و آقای کری در حاشیه جلسه 1+5 صورت گرفت و بعد هم در ادامه تماس های غیررسمی مشخص شده بود که ممکن است دو رییس بتوانند تلفنی صحبت کنند. در زمانی که من جلسه عدم تعهد را اداره می کردم 5-6 بار آمریکایی ها تماس گرفته بودند تا گفتگوی تلفنی را تنظیم کنند و نهایتا این گفتگو در آستانه ترک هتل توسط دکتر روحانی انجام شد که در آن بر اراده سیاسی طرفین برای حل موضوع هسته ای در کمترین زمان ممکن و دستور به آقای کری و بنده برای رسیدن به راه حل سریع تأکید شد. مکالمه محترمانه و مثبت بود و انشاءالله شروع خوبی برای کاری بس دشوار که حمایت همه را می طلبد و صبر مردم و اعتماد به کارگزاران و خودداری از قضاوت های سریع و جناحی و .....
نمی دانم چرا برخی در تهران این سفر و این مکالمه را که خاری در چشم بدخواهان ایران و اسلام و انقلاب است، با این حرکات نسنجیده زیر سؤال می برند. به هرحال همانطور که حافظ فرموده
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقت ما کافریست رنجیدن
البته می دانید که این غزل با این بیت شروع می شود که
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

انشاءالله یادبگیریم به هم خوب نگاه کنیم و اعتماد کنیم. مخصوصا به منتخب مردم ایران.

به هرحال، از ساعت 4 تا 7 بعدازظهر جمعه 6 ملاقات دوجانبه دیگر داشتم و بعد هم چند جوان متخصص ایرانی که از شهرهای مختلف به نیویورک آمده بودند را دیدم که بسیار شیرین و پرنشاط بود. در پایان هم جلسه داخلی با دوستان هیئت وزارت امورخارجه که فکر می کنم آخر جلسه هنوز دوستان در اطاق من بودند که خوابم برد.

دیروز هم که شنبه بود از ساعت 7 صبح در هتل با چند تن از ایرانیان که از شهرهای مختلف آمده بودند دیدار داشتم و از ساعت 10 صبح تا 5 بعدازظهر یک سره در محل سازمان ملل متحد با 9 وزیر امورخارجه دیدار و مذاکره داشتم که حتی نماز ظهر و عصر را هم همانجا کنار راهرو خواندم و دو تکه پیتزای سبزیجات که دوستان از بیرون تهیه کرده بودند را سرپایی خوردم. 

آخر سفر فهرست کامل ملاقات ها را تقدیم خواهم کرد. فکر نمی کنم کشور مهمی مانده باشد که با رییس جمهور یا وزیرش (یا هر دو) در این سفر ملاقات نشده باشد. آنهم به درخواست خودشان و بعضا با پیگیری شدید.

بعد از ملاقات ها به رزیدانس (همان اقامتگاه سفیر به خارجی) برگشتم. باید عرض کنم که در دوران حضور رییس جمهور به دلیل فشردگی کارها همه ما (حتی سفیر) در کنار رییس جمهور و هیئت همراه در نزدیک ترین هتل به مقر سازمان ملل متحد اقامت داشتیم. جز این امکان این همه فعالیت فشرده وجود نداشت. ولی با بازگشت ایشان بنده هم به رزیدانس برگشتم.

به هرحال در رزیدانس، جلسه 4 ساعته با تعدادی از دانشمندان هسته ای صاحب نام و برجسته آمریکایی داشتیم که نظرات خودشان را در مورد روش های فنی ایمن سازی برنامه هسته ای ایران از خطر اشاعه مطرح کردند که بسیار قابل استفاده بود. نماینده محترم سازمان انرژی اتمی که برای شرکت در 1+5 در نیویورک حضور دارند هم در جلسه تشریف داشتند. مجموعا جلسه خوب و سازنده ای بود.
هفت هشت سال قبل هم، در دوران سفارتم در نیویورک، که همزمان مسئول مذاکرات هسته ای بودم، با برخی از این افراد جلسات طولانی و متعددی در همین رزیدانس داشتم، که به طرحی منجر شد که در اواخر دوران مسئولیتم در فروردین 84 در پاریس به سه کشور اروپایی ارائه کردم (ضمنا برای ثبت در تاریخ، استفاده از پاورپوینت از آن طرح شروع شد!!). متاسفانه به دلیل فشار بولتن (معاون وقت وزارت خارجه آمریکا) بر اروپایی ها آن طرح به نتیجه نرسید که همه اذعان دارند اگر به نتیجه رسیده بود شرایط دیگری ایجاد شده بود.

امروز هم که روز یک شنبه است انشاءالله ساعت 8 و نیم صبح به استودیوی شبکه ABC در نیویورک خواهم رفت تا در یک مصاحبه زنده شرکت کنم. صبح های یک شنبه شبکه های تلویزیونی آمریکا برنامه های مشابهی دارند که به آنها Sunday Morning Talk Shows می گویند و بسیار پربیننده هستند. هر هفته هم چند تن از مقامات آمریکا در این برنامه ها شرکت می کنند. 
من اولین بار حدود 26 سال قبل در همین برنامه به همراه عصمت کتانی سفیر وقت عراق شرکت کردم. به دلیل جنگ ایران و عراق حاضر نشدیم به یک استودیو برویم و در دو اطاق نشستیم و دعوای مودبانه ای داشتیم. مرحوم آقای کتانی کرد بود و بسیار متین. البته هم آقای کتانی و هم مجری آن زمان برنامه سال ها قبل فوت کردند. "و انا بهم لاحقون." اگر باور کنیم! 

بعد از مصاحبه هم با یکی از اساتید برجسته و وطن دوست ایرانی که از کالیفرنیا (6 ساعت پرواز مستقیم تا نیویورک) تشریف آورده اند تا حقیر فدوی را ببینند دیدار خواهم کرد. سپس با 15 نفر از اساتید برجسته و سیاسیون آمریکایی ناهار خواهم خورد و شام را هم در خدمت جوانان دانشمند نخبه ایرانی خواهم بود که برای آن برنامه لحظه شماری می کنم. آن طور که در فهرست شرکت کنندگان دیدم اساتیدی از هاروارد و ام ای تی و .. همه کم و بیش زیر سی سال. 

ساعت 6 و نیم است. دوباره نماز را در میان گزارش نویسی خواندم. خیلی پرحرفی کردم. شاید به خاطر اینکه دلم از مهرورزی دوستان پربود و نماز و صحبت با شما آرام بخش.

خدا نگهدارتان و به امید دیدار


جمعه 5 مهر 92 ؛ ساعت 13.45

سلام دوستان
ساعت 5 و ربع صبح جمعه است. خبرهای دیروز را شنیده اید. روز پرکار و به اذن پروردگار پرباری برای ریاست محترم جمهوری و بنده بود. ولی من می خواهم گزارشم را با شیرین ترین قسمت برنامه های دیروز شروع کنم و آن دیدار ریاست محترم جمهوری با بیش از هزار نفر از ایرانیان بود که از گوشه و کنار آمریکا آمده بودند. همینجا باید از همه دوستانی که آمدند و به خاطر نبودن جا نتوانستند وارد شوند پوزش بخواهم. البته این موضوع را من در پایان جلسه شنیدم.
استاد مهدوی دامغانی سخنرانی کردند. و بسیار پرلطف. بچه ها سرود خواندند. رییس محترم جمهور سخنرانی حماسی بی نظیری برای مردم کردند که هم نقش برجسته مردم بزرگ ایران در داخل و خارج برای امروز سرفراز و فردای بهتر ایران و هم خاطره رزمندگان دلاور به مناسبت هفته دفاع مقدس را به زیبایی به هم پیوند دادند. از مردم خواستند که به فرموده حافظ گله ها را فراموش کنند که
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقت ما کافریست رنجیدن
ده ها بار مردم تشویق کردند. چندین بار تمام سالن ایستاد و تشویق کرد. چشم ها پر از اشک شوق بود. آنقدر مردم بزرگواری کردند که بجای شام خوردن، به نیابت از رییس جمهور به میان مردم رفتم و حدود دو ساعتی که در میان این میهمانان بودم تمام خستگی کار زیاد دیروز را جبران کرد. نمی دانم سیما این برنامه را پخش مستقیم کرده یا خیر ولی امیدوارم پخش کنند تا شما هم در این شادی که من و همه اعضای هیأت داشتیم شریک باشید. 
برنامه های دیگر دیروز سخنرانی ریاست محترم جمهور برای اندیشمندان و نخبگان سیاسی آمریکایی بود که به دلیل مذاکرات 1+5 فقط به بخش پایانی آن رسیدم ولی ظاهرا به طور زنده از شبکه خبر پخش شده بود. بسیار جلسه خوب و سازنده ای بود.
مثل روزهای قبل، ریاست محترم جمهوری و بنده مذاکرات دوجانبه متعددی داشتیم.
قبل از مذاکرات 1+5، به عنوان رییس جنبش عدم تعهد، اجلاس وزرای کمیته فلسطین جنبش را اداره کردم ولی به دلیل جلسه 1+5 فقط نیم ساعت در جلسه ماندم و اداره بقیه جلسه را با اجازه وزرای حاضر به نماینده دائم ایران سپردم.
مذاکرات 1+5 شروع بسیار خوبی بود و اکنون باید با صبر و حوصله مسیر دشوار و پر فراز و نشیب بحث ها را تا رسیدن به نتیجه دنبال کنیم. انشاءالله یک روز همه صحبت های خودم در این جلسه را به شما گزارش خواهم داد تا همه ببینند که برای داشتن یک مذاکره خوب هیچ نیازی به عدول از مواضع نیست. من صحبتم را با تأکید صریح و بی تعارف بر غیرقانونی بودن ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت و تحریم های بین المللی ناشی از آن و نامشروع و بی فایده بودن تحریم های یک جانبه شروع کردم. سپس گفتم که برای نشان دادن نرمش، بیشتر در مورد آینده و راه حل صحبت خواهم کرد بدون آنکه از این مواضع دست بکشیم. بعدهم توضیح دادم که چرا از منظر استراتژیک، هدف ایران هم اثبات صلح آمیز بودن برنامه هسته ای اش است و چرا آنها هم باید برای تضمین این هدف برنامه صلح آمیز غنی سازی ایران را تحت نظارت آژانس بپذیرند. در پایان هم چارچوب راه حل را مطرح کردم. همه وزرا از صحبت های این خدمتگزار کوچک شما استقبال کردند و تعهد خود را برای رسیدن به همین هدف بیان کردند. قرار شد مذاکرات به صورت فشرده در پایان مهر ادامه یابد. 
در روزهای قبل از جلسه، با همه وزرای 1+5 به جز آقای کری به صورت مفصل ملاقات های جداگانه داشتم. لذا در پایان جلسه با همه دست دادیم و خداحافظی کردیم و در حاشیه، گفتگوی نیم ساعته ای هم با آقای کری داشتم. ایشان هم به تعهد رییس جمهور آمریکا برای رسیدن به راه حل بر اساس مذاکره و احترام متقابل تاکید کرد. البته صحبت ایشان در جلسه 1+5 هم مثبت بود و مصاحبه بعد از جلسه ایشان و سایر وزرا نیز مثبت و با امید به آینده بود.
البته دوستان عزیزم کار تازه شروع شده است. راه درازی در پیش است که ما با پشتکار و تلاش شبانه روزی و تمرکز بر راه حل مبتنی بر حقوق و منافع و رفاه مردم و اجتناب از اقدامات بی فایده تبلیغاتی، آنرا در حدممکن کوتاه خواهیم کرد ولی به هر حال باید صبر و دوراندیشی را فراموش نکنیم.
می دانم که از دعای خیر شما برخوردار بوده ایم و همیشه به آن نیازمندیم. 
امروز باید جلسه سالانه وزرای امورخارجه جنبش عدم تعهد را اداره کنم. ریاست محترم جمهوری هم در اقتتاحیه این جلسه به عنوان رییس جنبش سخنرانی خواهند کرد و بعد هم عازم ایران عزیز اسلامی خواهند شد. من بازهم نمی توانم به بدرقه ایشان بروم چون مجبورم تا عصر جلسه را اداره کنم.
به امید دیدار مجدد - خدا یار و نگهدار همه شما و ایران عزیز باد


پنج شنبه 4 مهر 92 ؛ ساعت 15

سلام دوستان

بسیار پوزش می خواهم از اینکه دو سه روز گذشته فرصت نکردم خدمت شما گزارش دهم. هم اکنون ساعت 6 صبح پنجشنبه است که می خواهم فعلا یک گزارش اجمالی و کوتاهی تقدیم کنم و شاید شنبه یا یکشنبه آینده فرصت کنم مفصل تر بنویسم.
ملاقات ها: امسال همه می خواهند با ایران ملاقات کنند. لذا ملاقات های دکتر روحانی و بنده به صورت فشرده ادامه داشته است. بسیاری از درخواست ملاقات ها را به دلیل نداشتن وقت نتوانسته ایم تنظیم کنیم. حتی بعضی وقت ها علیرغم اصرار خودم و تمایل رییس جمهور محترم برای شرکت در همه ملاقات های ایشان مجبور می شویم ملاقات های همزمان داشته باشیم و من از شرکت در برنامه ایشان محروم می شوم. تقریبا با همه کشورهای مهم و تاثیرگذار دیدار کرده ایم و امروز و فردا دیدارها ادامه دارد. 
سخنرانی: سخنرانی رییس محترم جمهور در مجمع عمومی با استقبال سیاسی و مطبوعاتی مواجه شده است. نه تنها امسال اسراییل تنها ماند و هیچکس اجلاس را ترک نکرد، بلکه در همه ملاقات ها و گفتگوهای رسمی و غیررسمی، همه کشورهای غربی و درحال توسعه سخنرانی رییس جمهور را نقطه عطفی دانستند.
در سخنرانی امسال، ضمن حمایت قاطع از مردم فلسطین (تقریبا 95 درصد سخنرانان به موضوعاتی مثل سوریه و فلسطین در سخنرانی خود می پردازند) و حتی اشاره به آپارتاید در توصیف نحوه برخورد با فلسطینیان، اجازه ندادیم که اسراییل بتواند با سوء استفاده از برخی حرف ها و مظلوم نمایی، از دیگر کشورها باج خواهی کند. اسراییل پس از 8 سال باردیگر در مجمع عمومی منزوی شد. نه تنها کسی اجلاس را ترک نکرد، بلکه بسیاری از روسای هیئت ها درست قبل از سخنرانی به سالن اجلاس آمدند و پس از پایان آن رفتند.
همانطور که در مجلس هم گفتم توانمندی ایران در هم افزایی آرمان ها و منافع ملی است و نه در تقابل و یا تزاحم آنها. این اعتدال در مفاهیم و بیان دیدگاه ها، به صورت حساب شده و هدفمند در سخنرانی دکتر روحانی لحاظ شده بود و به همین دلیل سخنرانی ضمن حفظ مواضع اصولی کشور، نشان دادن خودباوری مردم و مسئولین و ارائه یک دیدگاه جهانی متفاوت، تحریک آمیز نبود.
امروز هم رییس جمهور در مجمع عمومی در مورد خلع سلاح هسته ای سخنرانی خواهند کرد. این سخنرانی به عنوان رییس جنبش عدم تعهد ارائه می شود و موضع مشترک همه اعضاست و لذا روی کلمه به کلمه آن در چندین جلسه عدم تعهد مذاکره شده است. به عبارت دیگر، در نگارش این سخنرانی علاوه بر نمایندگان ایران بیش از صد نمایندگی دیگر مشارکت کرده اند.
1+5: امروز مذاکرات 1+5 و ایران برای اولین بار در 8 سال گذشته، درسطح وزرای خارجه تشکیل می شوذ. این یک شروع است، که برای نشان دادن اراده سیاسی برای حرکت به سمت حل موضوع همزمان با مجمع عمومی تشکیل می شود. اما وزرای 1+5 هم مثل بنده برنامه های فشرده ای دارند و لذا نمی توان توقع داشت که این جلسه طولانی باشد و یا مذاکرات در این جلسه به نتیجه برسد. از همین حالا جلسه بعدی برای اواخر مهر در مقر اروپایی ملل متحد در ژنو برنامه ریزی شده است. به هرحال به لطف پروردگار و با دعای شما خوبان امیدوارم شروع خوبی برای رسیدن به یک راه حل جامع باشد و نتیجه آن انشاءالله سربلندی کشور و رفاه مردم.
بازهم عذر می خواهم که پس از چند روز تأخیر، باید زود از خدمت شما مرخص شوم. دیشب تا ساعت 11 با اعضای مهم اندیشکده های آمریکا دیدار داشتیم که حضور رییس جمهور در بخشی از آن در تصحیح دیدگاه های نخبگان موثر آمریکایی بسیار مثبت بود. الآن هم ساعت 20 دقیقه به 7 است و من ساعت 7 و ربع با یکی از ایرانیان برجسته که رییس یکی از دانشکده های مهم آمریکاست دیدار دارم. از ساعت 8 هم ملاقات با وزرا شروع می شود. 
خدانگهدار همه شما و چشم انتظار دعای خیر شما خوبان.


دوشنبه 1 مهر ساعت 21

سلام دوستان

ملاقات با خانم اشتون مثبت بود. اراده سیاسی و چارچوب مفهومی برای رسیدن به راه حل مبتنی بر حقوق مردم ایران و رفع تحریم ها را برای او تشریح کردم. از مصاحبه ایشان بعد از ملاقات مشخص است که برداشت مثبتی از ملاقات داشته است. قرار شد روز پنجشنبه جلسه 1+5 و ایران در سطح وزرا برگزار شود و جلسه بعد هم در نیمه اکتبر (اواخر مهر) تشکیل شود.

 


به گزارش 3نشانه از تسنیم؛ محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه در صفحه شخصی خود در «فیس‌بوک»، نوشت:

دیروز (چهارشنبه) ظهر پس از حدود ۱۵ ساعت پرواز و دو ساعت توقف در بین راه وارد نیویورک شدم و مستقیم از فرودگاه به سازمان ملل متحد رفتم. برای دوستانی که کمتر به این طرف دنیا سفر کرده اند عرض می کنم که نیویورک ۸ و نیم ساعت از ایران عقب تر است و ساعت ۱ بعدازظهر نیویورک ۹ و نیم شب ایران است.

دوست و همکار خوبم، آقای محمد خزاعی، سفیر ایران در ملل متحد برنامه بسیار آبرومندی را در مقر سازمان ترتیب داده بود که بیش از صدنفر از سفرای کشورها نزد ملل متحد و تعداد زیادی از مقامات عالیرتبه دبیرخانه سازمان حضور داشتند. این همان سالنی بود که ۶ سال قبل در اوایل تابستان ۸۶ مراسم خداحافظی ام را در آن برگزار کرده بودم. این بار هم اکثر نمایندگان دائم کشورهای همسایه، اروپایی، آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین حضور داشتند. انصافا حضور سفرا بسیار گسترده بود و نشان علاقه دنیا به اصلاح روابط با ایران که امیدوارم با درایت به بهترین شکل مدیریت شود.

البته نباید انتظار بیش از حد هم داشت. به هرحال اصلاح شرایط بین المللی کشور به زمان، تدبیر، صبر و اجماع داخلی نیاز دارد. در این سوی دنیا هم تندروها هم بیکار ننشسته اند و هر روز در تدارک موضوعی جدید برای برهم زدن این فضای حاصله از انتخابات اخیر در ایران هستند که با نقش برجسته شما مردم خوب در ارسال پیام تعامل سازنده جهانی همراه با خودباوری و تاکید بر حقوق و منافع ملی شکل گرفته است.

بعد از خوش آمدگویی بسیار محبت آمیز سفیر، آقای یان الیاسون، قائم مقام دبیرکل ملل متحد، که در زمان مذاکرات برای پایان دادن به جنگ تحمیلی عراق علیه ایران با وی آشنا شدم و پس از آن در طول ۲۵ سال گذشته در موضوعات مختلف با وی همکاری مثبتی برقرار کردم، صحبت دوستانه و همراه با احترام و تمجید در باره سوابق همکاری های مشترک ما و .... داشت. بعد هم من بیست دقیقه ای -- در خواب و بیداری!! -- در مورد سیاست خارجی دولت تدبیر و امید و نگاه ما به جهان و روابط بین المللی صحبت کردم که مجموعا مورد استقبال حاضرین قرار گرفت.

بعد از این برنامه به اقامتگاه سفیر رفتیم که از سال ۸۱ تا ۸۶ محل اقامت خودم و خانواده ام بود.
در رزیدانس (همان اقامتگاه سفیر به خارجی!) برخی هماهنگی ها در باره برنامه سفر خودم و سفر هفته آینده دکتر روحانی داشتیم که این بار واقعا در خواب و بیداری و بیشتر در خواب انجام شد چون کم کم ساعت ۲ بامداد به وقت تهران بود. لذا جناب سفیر اجازه دادند کمتر از یک ساعت استراحت کنم و برای شام با برخی سفرای کشورهای همسایه در ملل متحد (عربستان، کویت، عراق، امارات، بحرین، آذربایجان، ارمنستان و افغانستان) آماده شوم که در محل اقامتگاه سفیر برگزار می شد. فرصت خوبی بود که در باره اهمیت روابط با همسایگان گفتگو کنیم. تعدادی از آنها در برنامه ناهار ظهر هم بودند و برخی از سفرای همسایه مثل سفرای کشورهای آسیای میانه و ترکیه، پاکستان، قطر، عمان فقط ناهار را آمدند و شام نیامدند.

خلاصه حدود ساعت ۱۰ و نیم شب به وقت نیویورک (۷ صبح به وقت تهران) توانستم قدری بخوابم که به دلیل تفاوت ۸ و نیم ساعته افق تهران و نیویورک بسیار کوتاه بود و بی خوابی در ساعت ۲ بامداد. خدا را شکر که بی خوابی با فرصت گفت و گو با شما به خوبی جبران شد. امروز پنجشنبه علاوه بر دیدار با هیئت تحریریه یکی از مجلات معروف آمریکایی، با دبیرکل و سپس با قائم مقام وی دیدار خواهم داشت.

به همین ترتیب فردا و حتی تعطیلات آخرهفته را تقریبا تمام وقت دیدار و ملاقات دارم. دوشنبه اجلاس شروع می شود و بر اساس برنامه ای که به من داده اند حدود روزی ۱۰-۱۲ ملاقات با وزرا باید انجام دهم. دوشنبه سنگین ترین روز ملاقات من خواهد بود و در یک روز ۱۴ ملاقات دارم (انشاءالله به برکت ۱۴ معصوم برای کشور نتایج مثبتی داشته باشد.): با خانم اشتون و وزرای خارجه یونان، هلند، استرالیا، ایتالیا، انگلیس، سوییس، ژاپن، ترکیه، عمان، اسلواکی، کرواسی، گرجستان و بلغارستان. البته پس از ورود ریاست محترم جمهوری در غروب دوشنبه، بیشتر اوقات، ایشان را در ملاقات ها همراهی خواهم کرد و شاید چند ملاقاتی هم خودم با وزرا داشته باشم که به تدریج خدمت شما گزارش خواهم داد.

امیدوارم همه شما دعا کنید تا به برکت دعای شما و با یاری خداوند و توجه اولیاء خدا و همه خوبان بتوانیم در اجلاس مجمع عمومی و ملاقات های جانبی دست آوردهای مناسبی که در شأن مردم خوب ایران باشد و ما را شایسته این همه بزرگواری و محبت شما بکند داشته باشیم.
خدا یار و نگهدارتان باد
نیویورک پنجشنبه ۲۸ شهریور ۹۲ ساعت ۵ و نیم دقیقه بامداد (دو بعدازظهر به وقت ایران)


منبع : گروه خبری 3نشانه

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 6 + 2 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط اخبار