اسلک لاین، معجونی از آدرنالین+ترس!

کد خبر 8968 - 1392 08 | تاریخ: 1134 روز پیش-1392/08/07 | ساعت: 16:18

همه چیز آماده و مهیاست، گروه تسمه‌ای را میان دو کوه نصب کرده‌اند، یکی از اعضای اسلک لاین قرار است این مسیر را طی کند، آن هم در حالی‌که دره‌ای عمیق زیر پای او جا خوش کرده است.

او می‌خواهد روی تسمه راه برود، نفس عمیقی می‌کشد واولین قدم را روی تسمه می‌گذارد. دوستانش همه سکوت کرده‌اند تا او با تمرکز مسیر را بپیماید.گرچه او از طناب کمکی که به تسمه زیر پایش وصل است، استفاده می‌کند اما باید همه هنر، قدرت و تکنیک خود را به کار گیرد تا از روی تسمه پرت نشود.

هیجان این ورزش به این است که شما مسیر را به درستی و بدون بر هم خوردن تعادلتان طی کنید. «گروه ما در حال حاضر شش نفر است و اعضای گروه به کوهنوردی و صخره‌نوردی آشنایی دارند، به همین خاطر در این ورزش می‌توانند با استفاده از تکنیک‌هایی که از پیش آموخته‌اند، روی تسمه اسلک لاین قدرت‌نمایی کنند».

حسین تهرانی، بنیانگذار و سرپرست گروه پارسیان اسلک لاین است، او و گروهش همین چند روز پیش بود که راهی ارتفاعات شمال تهران  شدند و از محل‌های صعب‌العبوری گذشتند، آنها هر کجا که به بن‌بست برخوردند از تجربه صخره‌نوردی‌شان استفاده می‌کردند اما در این سفر آنها به دنبال فتح قله نبودند بلکه هدف آنها این بار عبور از دره‌های عمیق  بود، گروه اسلک لاین قرار بود در میان دره‌ها و ارتفاعات با تسمه یک اینچی یا همان دوو نیم سانتی‌متری خودمان، پل بزنند. این گزارش فرصتی است تا شما با فوت و فن‌های این رشته مهیج ورزشی آشنا شوید.

 عبور از پلی نازک نارنجی

«ما اولین کاری که می‌کنیم این است که در محل مورد نظرمان، دو سر تسمه را به دو طرف پرتگاه نصب می‌کنیم. آن هم با استفاده از رول بوت، یعنی میخ‌های مخصوصی که در سنگ فرو می‌روند و سر تسمه‌ها را محکم می‌کنند».

وقتی حسین تهرانی و دیگر اعضای گروهش از محکم بودن طناب‌ها و ثابت شدن آنها مطمئن شدند، خودشان را آماده می‌کنند تا از روی تسمه‌ها راه بروند، تسمه برای این گروه، حکم همان پل را دارد. البته یک پل نازک نارنجی که آنها جانشان را کف دستشان می‌گذارند و شروع به راه رفتن از روی این پل می‌کنند.

«مسیری که ما معمولا باید طی کنیم، حداقل به 30 متر می‌رسد». به گفته آقای تهرانی، اسلک لاین رشته‌ای مهیج است که به تازگی در کشورمان رواج پیدا کرده، او خودش سال‌ها صخره‌نوردی می‌کرد و در این زمینه حسابی حرفه‌ای شده بود که با اسلک لاین آشنا شد.

«خیلی اتفاقی با این ورزش آشنا شدم و چندین ماه در مورد این رشته تحقیق کردم، حتی برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر، با اسلک لاینرهای سوئیسی و فرانسوی هم ارتباط برقرار کردم تا توانستم فوت و فن‌های این ورزش را به مرور زمان یاد بگیرم و در حال حاضر، اسلک لاین بیشتر در میان جامعه کوهنوردان و سنگ‌نوردان شناخته شده است.»

 بندبازی یا اسلک لاین؟

عده‌ای که با اسلک لاین آشنایی دارند تصور می‌کنند این ورزش همان بندبازی است اما به نظر بنیانگذار و سرپرست گروه پارسیان اسلک لاین، این تصور، اشتباه است. «بندبازی و اسلک لاین زمین تا آسمان با هم فرق دارند، در واقع این ورزش، شکل نوینی از حفظ تعادل و راه رفتن روی تسمه است، جالب است بدانید اسلک لاین،  همزمان جسم و روح ورزشکار را به چالش می‌کشد».

به اعتقاد آقای تهرانی، بندبازها روی طنابی حرکت می‌کنند که کاملا سفت و محکم شده اما در اسلک لاین، ورزشکار باید روی تسمه ای حرکت کند که تنها یک اینچ است، یعنی دوو نیم سانتی‌متر قطر آن است، این در حالی است که تسمه، مثل طناب محکم و ثابت نیست. تسمه تا حدودی سست است و مثل فنر بازی می‌کند و این حالت تسمه، حفظ تعادل را برای ورزشکار سخت‌تر می‌کند. علاوه بر این، بندبازها در هنگام اجرای نمایششان، چوبی را به دست می‌گیرند که با آن تعادل خود را حفظ می‌کنند. اما در اسلک لاین وسیله‌ای برای حفظ تعادل استفاده نمی‌شود.

«نکته قابل توجه دیگر در رابطه با تفاوت اسلک لاین با بندبازی، موضوع ارتفاع است. بندباز در ارتفاع سه یا نهایتا پنج متری بند بازی می‌کند اما اسلک لاینرها در ارتفاعات چند ده یا چند صد متری دره‌ها، ساختمان‌ها و... فعالیت می‌کنند.»

سفر در تونل هیجان و خطر

مثل همه رشته‌های ورزشی، اسلک لاین هم سبک‌های مختلفی دارد. البته این بستگی به دل و جرأت ورزشکار هم دارد که کدام رشته را انتخاب کند. «مهیج‌ترین و پرمخاطره‌ترین شاخه اسلک لاین که جسارت و روحیه ماجراجویی بالایی را می‌طلبد، بستن اسلک لاین در ارتفاعات زیاد است. این سبک بر فراز دره‌ها، آسمانخراش‌ها، مابین صخره‌ها و به طور کلی هر نوع ارتفاع دیگری از سطح زمین، صورت می‌گیرد. به این سبک‌ های لاین «Highline» می‌گویند.» البته به این شاخه اسلک لاین، می‌توانید تریک لاین و واترلاین را هم اضافه کنید.

»تریک لاین در واقع انجام حرکت نمایشی روی تسمه است، در واتر لاین ورزشکار بدون استفاده از طناب نگهدارنده باید روی تسمه راه برود. چراکه تسمه درست بالای یک رودخانه یا محلی پرآب نصب شده». اما از همه این سبک‌ها خطرناک‌تر و سخت‌تر سبک «های لاین» است.

ارتفاع در این سبک حرف اول را می‌زند و ورزشکارانی که در این رشته فعالیت می‌کنند باید از نظر روحی، آمادگی و تسلط کافی داشته باشند تا بتوانند تعادلشان را روی تسمه حفظ کنند. «یوگا از ورزش‌هایی است که برای حفظ تعادل روی تسمه، مفید است و حسابی به کار می‌آید، به همین خاطر اسلک لاینرها یوگا هم کار می‌کنند.»

 خیلی ترسیده بودم

«رشته‌های ورزشی مختلفی را امتحان کردم، از صخره‌نوردی و کوهنوردی گرفته تا پاراگلایدر و غارنوردی در اعماق زمین. اما هیچ‌کدامشان برای من راضی‌کننده نبودند. من به دنبال هیجان و انفجار آدرنالین بودم تا اینکه با اسلک لاین آشنا شدم. به نظرم، این کار آخر هیجان است و من بی‌نهایت از انجام این کار لذت می‌برم.» اینها حرف‌هایی است که «رضا بینش‌پور» به زبان می‌آورد. رضا 25 سال سن دارد و به مدت 7 سال در رشته‌های مختلف صخره‌نوردی تجربه کسب کرده است.

»اولین‌باری که روی تسمه رفتم، دو سال پیش بود. در ابتدا این کار به نظر ساده می‌آمد اما وقتی روی تسمه ایستادم نظرم کاملا عوض شد. با اینکه صخره‌نوردم ولی اعتراف می‌کنم که آن روز از ارتفاع ترسیدم. روی تسمه یک متر ارتفاع، 10 متر به نظر می‌ رسد».

رضا، اولین روز فعالیت خود روی تسمه را از خاطر نمی‌برد. «من با این گروه، 50 متر کوهنوردی و صخره‌نوردی کردیم تا به محل موردنظر رسیدیم. یعنی دره‌ای که 20 متر ارتفاع داشت و پس از نصب تسمه، وقت آن بود که ما از روی تسمه حرکت کنیم». آقای ورزشکار وقتی پایش را روی تسمه گذشت، دلش هری ریخت. او تنها توانست دو قدم بردارد. «دستم می‌لرزید و ناگهان تعادلم به هم خورد، از روی تسمه افتادم و از طناب نگهدارنده آویزان شدم. وقتی میان زمین و آسمان معلق بودم، با خود گفتم الان است که تسمه از جایش جدا شود و جانم را از دست بدهم. آنقدر ترسیده بودم که نتوانستم خودم را بالا بکشم و روی تسمه بیایم و در نهایت دوستانم به کمکم آمدند.»

پس اگر تا اینجای کار علاقه‌مند شده اید که پا به دنیای این ورزش بگذارید باید پیه همه این اتفاقات را به تنتان بمالید و نترس باشید.

 عشق «های‌لاین»

البته رضا بینش‌پور تنها ورزشکار این رشته پرهیجان نیست، «دانیال جاجیمی» هم از دیگر اعضای این گروه است که به دنبال هیجان وارد این رشته شد.او می‌گوید: «به نظر من  10 درصد اسلک لاین تکنیک و 90 درصدش تمرکز است، خروجی چنین ورزشی هم اوج هیجانی است که کمتر کسی فرصت تجربه آن را دارد.»

دانیال 26 سالش است و یکی از اسلک لاینر‌های حرفه‌ای گروه به حساب می‌آید. «تریک لاین، سبکی از اسلک لاین است که روی تسمه، اسلک لاینر باید حرکات نمایشی انجام بدهد، این حرکات درست مثل حرکات ژیمناستیک است، در واقع می‌توان گفت تریک لاین انجام یک‌سری حرکات ژیمناستیک است که روی تسمه یک اینچی محدود شده.»

دانیال تجربه این کار را دارد، او از پنج سالگی ژیمناستیک را شروع کرده و تا 12 سالگی دنبال کرده است و همین تجربه در انجام حرکات نمایشی، در تریک لاین به کمک او آمده است. «اما از بین شاخه‌های اسلک لاین، عشق عجیبی به‌های لاین دارم، حرکات آکروباتیک (تریک لاین) صرفا برای بیننده زیباست، ژیمناستیک و تریک لاین به بدنم  انعطاف داده بود اما من به دنبال چیز دیگری بودم که از طریق این سبک‌ها نمی‌توانستم آن را به دست بیاورم. به همین خاطر سراغ‌های لاین رفتم تا ترس واقعی را تجربه کنم». برای دانیال سرکوب ترس از ارتفاع همان حسی است که او را هر بار به ارتفاع بلندتری می‌کشاند. گرچه به گفته خودش هیچ‌وقت ترس از ارتفاع از بین نمی‌رود.

 کوچکترین اسلک لاینر

«روی تسمه راه رفتن را به خاطر به چالش کشیدن فیزیکی و روانی‌اش دوست دارم و برایم شگفت‌انگیز است.» حامد احمدیان کوچکترین اسلک لاینر ایرانی است. «متولد 1379 و در حال تحصیل در مقطع دوم راهنمایی هستم. توسط دایی‌ام حسین تهرانی به اسلک لاین علاقه‌مند شدم. کم‌کم در حال یادگیری تکنیک‌های سنگ‌نوردی هستم و سعی می‌کنم که با برنامه‌ریزی و تلاش زیاد به ادامه این ورزش بپردازم.» حامد این روزها در دو سبک «های لاین و تریک لاین» در حال فعالیت است. او در این باره می‌گوید: «حس متفاوتی است، راه رفتن روی تسمه یک اینچی و اجرای حرکات نمایشی، این حس در روحیه‌ام تاثیر مثبتی داشته. انجام کاری که در ابتدا آن را محال می‌دانستم، باعث شده هیجان زیادی را در این ورزش تجربه کنم.»

منبع:

http://www.3neshaneh.com


منبع : همشهری سرنخ

ارسال نظرات

userPhoto 3Neshaneh
جمع 2 + 10 چند است؟

ADVERTISING

مطالب مرتبط ورزش